Collumn: Gewoon ouderdom?

Het was een doodgewone dinsdagochtend toen mevrouw Hendriks met Saar op het spreekuur kwam. Saar, een rode cyperse kat van veertien jaar, was altijd het type kat geweest dat zich met niemand bemoeide en gewoon haar eigen gang ging. Maar de laatste weken was er iets veranderd. Ze at minder, dronk juist veel meer dan normaal, en lag de hele dag stilletjes op haar plekje bij het raam.

"Ze is gewoon ouder geworden, denk ik," zei mevrouw Hendriks, een tikje verontschuldigend, alsof ze bang was dat ze voor niets gekomen was. Een oudere kat die wat rustiger wordt, wat minder eet, wat vaker bij het drinkbakje staat — het wordt al snel afgedaan als "gewoon ouderdom." Maar juist die subtiele veranderingen zijn vaak het eerste signaal dat er meer aan de hand is.

Door de klachten en de subtiele veranderingen in gedrag leek het me verstandig om verder te kijken. In overleg besloten we te starten met urine onderzoek het urinemonster werd onderzocht met behulp van Imagyst, ons nieuwe digitale cytologiesysteem.  Op grond van de uitslagen was het nodig een bloedonderzoek te doen, dat kunnen we in huis uitvoeren. Dankzij onze Opticell-analyzer hebben we binnen enkele minuten de uitslag en een compleet en betrouwbaar bloedbeeld van Saar. De uitslag was duidelijk: haar nierwaarden waren flink verhoogd. Saar had nierfalen.

“O, daar schrik ik wel van”: zei mevrouw Hendriks. Maar ik kon haar geruststellen:” nierfalen bij een oudere kat is helaas niet ongewoon, en hoe eerder we het ontdekken, hoe meer we voor Saar kunnen doen.” Binnen no-time hadden we niet alleen een beeld van de nierfunctie, maar ook van eventuele ontstekingen of andere onderliggende oorzaken. Geen giswerk, maar een onderbouwde diagnose waarop we direct een behandelplan konden baseren.

En dat is precies waarom bloedonderzoek zo waardevol is. Vroeger moesten we vaak een dag of langer wachten, op uitslagen van een extern laboratorium en als je dier ziek is dan wil je het liefst zo snel mogelijk weten wat er aan de hand is en zo snel mogelijk beginnen met een behandeling. Dat betekent sneller een gericht plan, minder onzekerheid voor de eigenaar, en vooral: minder onnodig lijden voor het dier.

Voor Saar betekende de diagnose geen reden tot paniek, maar wel een reden om in actie te komen. We schakelden over op een speciaal nierdieet, aangepast aan haar verminderde nierfunctie.

Zes weken later zag ik Saar terug voor controle. Mevrouw Hendriks kwam stralend binnen. "Ze is weer net zo nieuwsgierig als vroeger," vertelde ze. "Ze ligt weer op de vensterbank te kijken naar de vogels, in plaats van alleen maar te slapen."

Saar is geen uitzondering. Klachten die op het eerste gezicht onbeduidend lijken, een beetje minder eten, een beetje meer drinken, een tikje stiller dan anders zijn subtiele aanwijzingen. En dat kan wijzen op iets dat we, mits op tijd ontdekt, vaak goed kunnen behandelen of afremmen. Daarom blijven we investeren in goede diagnostiek, omdat het dieren zoals Saar echt verder helpt.

Heeft uw kat of hond klachten die u niet helemaal kunt plaatsen? Wacht er niet te lang mee. Net als bij Saar geldt: hoe eerder we weten wat er speelt, hoe meer we kunnen doen.

Corne van de Bijl,